HTML(ျမန္မာစာအုပ္)

… Html အေၾကာင္းကုိ ျမန္မာလုိေရးထားတဲ့ စာအုပ္ေလးပါ . ဒီစာအုပ္ေလးကုိသာ ေသေသခ်ာခ်ာဖတ္ၿပီး ႀကိဳးစားၾကည့္လုိက္ တစ္ျဖည္းျဖည္းနဲ႔ template ေတြကုိပါ ေရးႏုိင္လာလိမ့္မယ္ … ကဲသူငယ္ခ်င္းေတြအားလုံးကုိ အရမ္းတုိးတက္ေစခ်င္တယ္ … ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ေလ .. ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ အင္တာနက္ကုိ စၿပီးသုံးႏုိင္တာ 2001 ခုႏွစ္ကေန စလာတာပါ .. အခုဆုိရင္ ၉ ႏွစ္အပုိင္းအျခားေလးမွာ ျမန္မာျပည္ဟာ အရမ္းကုိ တုိတက္လာတာ အေတာ္အံ့ႀသစရာပါ .. ကၽြန္ေတာ့္မွာ အခုအခ်ိန္အထိ ခံယူခ်က္တစ္ခုရွိတယ္ … ဘယ္ႏုိင္ငံကုိပဲေရာက္ေရာက္ ဗမာဟာ ဗမာပါပဲ .. ကုိယ့္ဟာ ဗမာတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္ဆုိတာကုိ ေျပာရမွာ ရွက္တဲ့လူေတြကုိ ထုိင္းႏုိင္ငံမွာ ေတြ႔ေနရတယ္ .. သူတုိ႔ကုိယ္သူတုိ႔ ျမန္မာလုိ႔ ေျပာရမွာ အရမ္းကုိ ရွက္ေနၾကတယ္ထင္တယ္ဗ်ာ .. ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ျမန္မာဆုိတာထက္ ဗမာဆုိတာက ပုိေလးနက္သလုိပဲ .. မယုံရင္ ပါးစပ္ကေန ေခၚၾကည့္ၾကည့္ … ဗမာလုိ႔ေခၚလုိက္ရင္ ပါးစပ္မွာ စီးပုိင္ၿပီး အားရွိလာတယ္ … ႏုိင္ငံျခားသားေတြဟာလဲ ျမန္မာဆုိရင္ မသိၾကဘူး … ဗမာဆုိမွ သိၾကတာေလ … စကားက ေျပာရင္းနဲ႔ ဘယ္ေတြေရာက္ကုန္မွန္းေတာင္ မသိေတာ့ဘူးဗ်ာ .. ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခ်င္တာက ကုိတတ္သေလာက္ကေလးကုိ တစ္ျခားသူေတြလဲ နားလည္လာေအာင္ လက္တြဲၾကပါ .. ဆြဲတင္ၾကပါ … လက္ဆင့္ကမ္းေပးၾကပါ … ကုိယ္တတ္တာေလးကုိ သူမ်ားတတ္သြားမွာ မေၾကာက္ၾကပါနဲ႔ .. အဲ့ဒီ့လုိ ပညာသွ်ိဳေနၾကရင္ တစ္ျခားႏုိင္ငံသားေတြကုိ မွီဖုိ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ျမန္မာေတြ ဒီတစ္သက္ ျဖစ္ႏုိင္ေတာ့မယ္ မထင္ပါဘူး .. ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဟိုးဘုရင္လက္ထပ္ကတည္းကေန ဆရာႀကီးကေန သူ႔တပည့္ကုိ လက္ဆင့္ကမ္းတဲ့ေနရာမွာ ဆရာစားခ်န္ၿပီးသင္ေပးတယ္ .. အဲ့ဒီ့မွာ ပညာတစ္ခုဟာ ဆရာႀကီးပဲ သိတယ္ တစ္ျခားသူမသိဘူး .. အဲအဲ့ဒီ့ဆရာႀကီးလဲေသသြားေရာ ဒီပညာတစ္ခုဟာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေရာ .. သူသင္ေပးလုိက္တဲ့ သူ႔တပည္ကလဲသူ႔ဆရာလုိပဲ သူေမြးထားတဲ့ တပည့္ေတြကုိ သင္ေပးတာ ပညာတစ္ခုခ်န္ထားလုိက္တယ္ ..

တစ္ျဖည္းျဖည္းနဲ႔ လက္ဆင့္ကမ္းေတာ့သင္ေပးပါရဲ႕ ပညာကုိ ခ်န္ခ်န္ၿပီးသင္ေပးေတာ့ ရွိေနတဲ့ပညာေတြဟာ တစ္ျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ပေပ်ာက္သြားတယ္ ဆုိသလုိပါပဲ .. အခ်ိန္ႏွင့္တစ္ေျပးညီ တုိးတက္ေနတဲ့ေခတ္ႀကီးမွာ ကုိသိတာေလးေတြကုိ လက္ဆင့္ကမ္းေပးလုိက္လုိ႔ ကုိတတ္ထားတာ ေပ်ာက္ကြယ္မသြားပါဘူး .. စိတ္ထဲမွာ ငါသင္ေပးလုိက္လုိ႔ ငါ့လုိတတ္လာခဲ့ရင္ေတာင္မွ သူတတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ငါက တစ္ျခားအေၾကာင္းအရာေတြကုိ တတ္ၿပီးေနေလာက္ေရာေပါ့ ဆုိတဲ့ စိတ္ေလးကုိ ေမြးေပးၾကဖုိ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ တုိက္တြန္းလုိက္ပါတယ္ .. ကၽြန္ေတာ္ ဒီဘေလာဂ္ေလးကုိ အပင္ပမ္းခံၿပီးေတာ့ အခ်ိန္ေတြကုိလုၿပီးေရးတာ၊ က်န္းမာေရးမေကာင္းရင္ေတာင္ အိပ္ယာထဲကေန ေရးေနတာ အကုန္လုံးကုိ သိေစခ်င္၊ တတ္ေစခ်င္လုိ႔ပါ .. ကၽြန္ေတာ့္မွာ ေရးစရာေတြအမ်ားႀကီးရွိပါတယ္ .. အခ်ိန္က အၿမဲလုေနရေတာ့ ရတဲ့အခ်ိန္ေလးမွာ ကုတ္ကပ္ၿပီး လုပ္ေနရလုိ႔ပါ …..